Lammert Schepers zag door het ontstaan van UNIT6 een lang gekoesterde droom in vervulling gaan. Op de basisschool was zingen al zijn lievelingsvak en die liefde is nooit bekoeld. Muziek heeft altijd een hele grote rol in zijn leven gespeeld, maar tot zijn 18e alleen op een passieve manier. Vanaf dat moment heeft hij voorzichtig de gitaar ter hand genomen om zijn eigen stem te kunnen begeleiden. Lekker thuis, zonder al te veel publiek. Verder dan een paar akkoorden kwam het echter nooit.

Toen Lammert begin 30 was is hij met Jan Fuhler (slaggitarist UNIT6) lekkere “keukentafelmuziek” gaan spelen. Twee gitaren en twee stemmen, favoriete nummers spelen en af een toe optreden op een feestje.  Van het één kwam het ander. Jan Fuhler had een collega die gitaar speelde en die best eens een triootje wilde proberen. Beviel prima. Lammert kon zijn gitaar laten voor wat die was en hield zich alleen nog bezig met zijn passie, ………….zingen dus. Die collega had een vriend die goed sologitaar speelde, super. Zo ontstond UP2U.  Een bijna volwaardige band. Door het inpassen van een drummer en toetsenist is de band compleet. De naam werd veranderd in UNIT6.

De muzieksmaak van Lammert is heel erg breed. Pop, rock, jazz, blues, dance. Alles is wel aan hem besteed.  Echte uitschieters voor hem zijn  U2, Keane, Coldplay ….

Naast zingen vind Lammert het een uitdaging om eigen nummers te schrijven en die met de band tot leven te brengen.

Hans Greevink is een laatbloeier, pas op zijn zeventiende (begin jaren 80) begon hij met muziek maken. Vooral geïnspireerd door de muziek waar zijn oudere broer mee in huis kwam. Deep Purple en Uriah Heep. Ritchie Blackmore en Mick Box dus. Zij deden het heilige vuur ontbranden. En Sinterklaas natuurlijk.De goede Sint gaf Hans een prachtige Hondo II Spaanse gitaar, en daar moest natuurlijk iets mee gedaan worden. Hij nam dus les bij George Kleefman, welbekend bij muzikanten in Zuid-Oost Drenthe, en minder dan een jaar later was hij leadgitarist bij "Angeldust", snoeiharde metal. Een jaartje of zo en een paar optredens later kwam hij er achter dat het toch niet helemaal zijn stijl was, en verliet de band. In korte tijd zat hij daarna nog bij 2 bandjes, waarvan de laatste met zijn vriend Cees was, die hij op de avondschool had leren kennen.Die laatste band had een zangeres die niet kon zingen en maar 4 nummers. Na een jaar waren er nog steeds 4 nummers en was de lol daar ook wel een beetje van af.De 20 jaar daarna deed hij weinig op muzikaal gebied, tot zijn vriend Cees hem vroeg om bij gelegenheidsformatie 2You te komen spelen. Aanvankelijk had hij daar niet zo veel zin in, maar nadat hij toch een keer meespeelde en zijn enorme potentieel liet horen met een paar fantastische kippenvelsolo's , kwamen er zulke smeekbede's van de rest van de Line-up, dat hij toch overstag ging. The rest is history, zoals elders op deze site te lezen is.

Cees van Vondel. Hij kreeg zijn eerste gitaar toen hij ca 12 was en is, behalve 2 x gitaar les bij muziekschool "Popken" in klazienaveen en nog wat prive lessen,  autodidactisch te werk gegaan.
Hans Greevink heeft hij ontmoet op de avond-HAVO waar hun muziek interesses
gebundeld werden en samen zowaar in een bandje hebben gespeeld ( alleen
geoefend want optreden is er niet van gekomen)
Ruim een jaar geleden is hij een keer uitgenodigd door Jan F. en Lammert om
eens een keer te komen spelen , samen met hen. Dit ging lekker en de muziekkeuze en zang spraken hem wel aan.
Natuurlijk heeft hij op een gegeven moment hans gevraagd voor de solo partijen.Vervolgens was er nog een drummer Patrick zonder drumstel, die hebben wij ook gestrikt voor de band.
Van Lammert zijn kant werd een toetsenist toegevoegd.
 

Patrick. Ja een appart verhaal.Werd vroeger door zijn moeder toch als een kleine zenuwpees beschouwd omdat hij nooit zijn handen stil kon houden. Veel gerammel op de tafel. Maar toch is hij als 8 jarige jongen begonnen met het herkennen van muziek. Een klein en groot orgel stond bij hem in huis waarop hij probeerde verschillende melodieen ten gehore te brengen. Hetgeen ook aardig lukte. In 1986 starte Patrick zijn carierre in de circus wereld, waar hij op 16 jarige leeftijd zelf de interesse van het slagwerk vond. Door domweg 8 uur per dag te oefenen kreeg hij de kleine kneepjes onder de duim. Op zijn 18e mocht hij voor het eerst mee spelen in een voorstelling. Bandmuziek ondersteund door een slagwerker die alle acts vezorgde met de juiste spanning. Hij heeft vanaf 1986 t/m 1997 in verschillende circus orkesten gespeeld. Jammer genoeg viel toen ook het doek als slagwerker. Na bijna 9 jaar leerde hij Cees kennen. Had hem verteld dat ze een bandje hadden maar geen slagwerker. Patrick zei " Leuk , wil het wel proberen maar heb geen drumstel en bovendien bijna 9 jaar niet gespeeld" . Hij heeft één keer mee gerepeteerd en is niet meer weggegaan. Zijn Passie voor de band is enorm en streeft ook steeds meer naar perfectie. Iets wat met deze samenstelling van UNIT6 zeker mogelijk is.

Jan Fuhler, slaggitarist.Vanaf zijn 12e jaar speelt deze geboren Barger-Oostervelder gitaar.

Begeleid door zijn broer Gerard leerde hij de eerste akkoorden op de gitaar.

In zijn jeugd is het gitaar spelen een tijdje op een laag pitje gekomen door zijn hobby`s als DJ in de toenmalige “PETER Bar” in Barger-Oosterveld, voetbal en de gevolgen van, zegt hij zelf “de pubertijd”.

De muziek hield, en heeft hem trouwens nog steeds in z`n greep en de drang naar de gitaar werd steeds groter met Mark Knopfler als grote inspirator en zijn idool. Ooit nog eens in een band spelen was altijd een grote droom en dat is nu na een aantal jaren ook nog eens werkelijkheid geworden. 

 

Jan. Hij is van jongs af aan opgegroeid met toetsen. Zijn vader bespeelde al het
alom bekende oude trap-hammond orgel , en ook Jan zou en moest orgelles nemen. Van zijn 6-de tot ong. 14 jaar heeft hij les gehad. Eerst op het oude traporgel , maar daarna op een electrisch dubbelklaviers orgel. Hij oefende die laatste jaren bijna niet meer, maar speelde veel liever nummers van de
radio mee. Lekker er wat bij improviseren.
Tijdens de pubertijd en het volwassen worden/zijn heeft hij jaren lang de toetsen niet meer aangeraakt , tot voor een paar jaar terug z'n oudste zoon
ook vrij musicaal bleek te zijn en graag keyboard wou spelen. Dus keyboardje gekocht voor hem. Ook pa kreeg het toen weer te pakken en begon weer wat te improviseren. Daar hij een grote fan van de blues is, is hij gaan spelen in een 5 formatie bluesbandje wat al bijna 20 jaar samen speelde. Dat was net iets te heftig voor hem, daar ze ook veel niet-herkenbare/eigen nummers speelden. Van beide kanten is er toen een punt achter gezet. Toen een beginnend bluesbandje gevonden, maar na een paar maanden vielen steeds meer af. Bluesbandje opgezegd.
De blues had voor hem wat afgedaan en zijn intresse ging wat meer richting pop/rock. Zingen werd ook meer zijn favoriet, en is toen in een popkoor beland, waar hij Lammert ( zanger ) en Jan Fuhler ( slaggitarist ) heeft leren kennen, die hem op gegeven moment gevraagd hebben om eens mee te spelen in hun toen net opgerichte band.
Na toch enige twijfel of hij wel mee kon komen in dit rockgeweld, heeft hij de knoop doorgehakt om mee te spelen, en tot nu toe nog absoluut geen spijt.
Hij is geen piano/keyboardvituoos, maar hij komt er steeds meer in en heeft steeds meer plezier in het bespelen van de toetsen, mn. doordat de bandleden er allemaal erg veel plezier erin hebben. Hij wil bij deze de rest van de leden bedanken voor het vertrouwen in hem en hij hoopt nog jaren samen muziek te maken.